12/20/16

Kado voor de Sherpa School

Na een lange loopbaan als revalidatiearts nam de heer Wever afscheid van Het Roessingh in Enschede. Als afscheidskado vroeg hij een gift voor de Sherpa School. Op 20 december overhandigde hij feestelijk een cheque van 2100 euro. Daar zullen nieuwe speeltoestellen van worden gekocht.

12/01/16

Alles nieuw en veilig

2016 was een vol jaar van puin ruimen en opbouwen. Eindelijk kunnen de kinderen en het personeel van de Sherpa School hun normale leven weer oppakken: veilig slapen, lekker eten, en naar school gaan. Geen vrees meer voor naschokken of om ergens binnen te lopen.

Gloednieuw zijn het jongenshuis, het gastenverblijf, het keukengebouw en een groot gedeelte van het schoolgebouw. Die waren in de aardbevingen van 2015 totaal verloren gegaan. Daarnaast zijn het meisjeshuis en het gebouw met de eetzaal en de timmerwerkplaats weer geschikt gemaakt voor bewoning en dagelijks gebruik, evenals de toilet- en doucheruimte.

Lunch op school
De kleuterklas
Het nieuwe jongenshuis
Meidenslaapzaal
Het fornuis

04/15/16

De nieuwe kinderen van 2016

Elk jaar zijn er vele kinderen en gezinnen die hulp zoeken van de Sherpa School. Omdat er maar weinig plekken zijn, maken Nuri en het schoolbestuur in maart een zorgvuldige selectie uit een grote stapel aanvragen. De schrijnende toestand van de kinderen maakt de keuze niet makkelijk, maar maakt wel duidelijk waarom de Sherpa School er moet zijn. Dit jaar heeft Nuri ons enkele verhalen toegestuurd. Vanwege de privacy staan er geen namen bij en staan de fotootjes links in willekeurige volgorde.

Twee jongens komen uit Gumdel, een erg afgelegen dorpje in het uitgestrekte Gaurishankar Nationaal Park. De een heeft geen moeder meer, want die liep weg toen hij twee was om nooit meer terug te komen. Hij is nu vijf jaar oud. Zijn vader zorgde tot nu toe voor hem, én voor zijn oma en opa, terwijl hij ondertussen ook de kost moest verdienen door zwaar werk te doen in de bouw.

De andere jongen heeft dit jaar zijn vader verloren. De armoedige omstandigheden dwongen zijn vader om werk te zoeken in India, net als honderdduizenden andere Nepalezen. Tijdens zijn werk als bouwvakker is hij door een ongeval om het leven gekomen. Moeder alleen kan de zorg voor haar twee kleine kinderen nauwelijks opbrengen. De oudste (bijna 6) woont vanaf nu op de school.

Een van de meisjes werd ook door haar oma en haar vader opgevoed, omdat haar moeder overleed toen ze één jaar oud was. Ze leefden van de landbouw en hadden wel genoeg te eten, maar geen geld om haar naar school te laten gaan. Als enig kind was ze erg eenzaam. Ze is nu vier jaar en op school bloeit ze op. Ze genoot van haar eerste schooldag! Haar oma is trots op haar en hoopt dat ze op zal groeien tot een geleerd en onafhankelijk mens.

Een vader van zeven kinderen verloor zijn vrouw in het kraambed toen hun jongste zoon geboren werd. Die zoon is nu een vrolijke en hartelijke jongen van bijna vijf. Zijn vader is erg blij dat tenminste één van zijn kinderen een goede schoolopleiding krijgt.

Een meisje van zes leefde gelukkig met haar beide ouders en haar vier zussen in de buurt van de Sherpa School, tot de aardbeving hun huis verwoestte. Haar moeder kon de ramp en de zorgen die dat met zich meebracht niet aan en pleegde zelfmoord. Daarna wist vader zich ook geen raad meer, dus hij liet zijn dochters thuis achter en verdween. Van de vijf meisjes kon er gelukkig een terecht op de Sherpa School.

De vader van een van de dagscholieren is heel ernstig ziek. Het gezin is bang dat hij dood gaat. Vader en moeder gaan regelmatig naar het ziekenhuis in Kathmandu, wat een hele reis is vanuit het dorp. Ondertussen heeft moeder een dagtaak aan de verzorging van de patient en de kinderen, dus inkomen is er ook niet. Om die reden woont de jongen (10 jaar) vanaf nu op de Sherpa School.

In 2014 vond de grootste ramp plaats in de geschiedenis van het Nepalese bergtoerisme. In het beroemde Langtang-gebied werden 30 mensen gedood in een enorme aardverschuiving. Een van hen werkte al jaren als drager voor de toeristen. Hij liet een gezin achter met vijf kinderen. Zijn vrouw krijgt nu hulp van haar broer, maar heeft de grootste moeite om het hoofd boven water te houden. Daarom is de jongste dochter (5 jaar oud) toegelaten op de school.

Een meisje is al bijna negen, maar heeft in haar korte leventje al heel wat meegemaakt. Haar broers kwamen haar brengen nadat haar moeder zichzelf vergiftigd had en was overleden. Ze had jaren gestreden voor het leven van haar man, die nierpatiënt was. Het gezin had hun hele vermogen besteed aan zijn ziekenhuiskosten, tot alleen een niertransplantatie hem nog kon redden. Dat was onmogelijk op te brengen en een donor was ook zo snel niet gevonden. Toen de aardbeving de rest van hun bezittingen verwoestte zag moeder het leven niet meer zitten.

Een dagscholier (5 jaar) is in de plaats gekomen van zijn oudere broertje. Hij woont bij zijn moeder en oma, want vader woont bij zijn nieuwe vrouw. Het oudere broertje was vorig jaar toegelaten, maar heeft na de aardbeving besloten dat hij monnik wilde worden. Hij woont nu in het klooster.

01/05/16

Trots op je nieuwe schooltas

Allemaal nieuwe schooltassen, dat was een fijne verrassing in de chaos van de afgelopen tijd. De kinderen kunnen trots laten zien dat ze op de Sherpa School zitten.